Klaas Visser - Home is where the heart is - Werk

contact sitemap zoek

						Maybe I'm a rolling stone / Who won't amount to much / But everything that I hold dear / Is close enough to touch - Elvis Presley

De ontdekking van de senior

Ouderen zijn weer gewild als arbeidskrachten. Onder druk van de arbeidsmarkt is elk zichzelf respecterend bedrijf of overheidsorgaan tegenwoordig druk in de weer met het ontwikkelen van een seniorenbeleid. Zo ook BZK.

Nederland wordt steeds grijzer en BZK vergrijst mee. Bij het ministerie is nu al 21 procent van de medewerkers de grens van 51 jaar gepasseerd en dat percentage zal de komende jaren alleen maar toenemen. Door de afschaffing van de vut blijven senioren langer in dienst. Bovendien zijn ze vanwege de krapte op de arbeidsmarkt keihard nodig in menig werkproces. Een werkgever die geen rekening houdt met de wensen en verlangens van zijn oudere werknemers, snijdt zichzelf in de vingers.
Met die gedachte in het achterhoofd gaat het DG Management en Personeelsbeleid de komende maanden onderzoek verrichten naar de positie van senioren op BZK. Via gesprekken met ouderen, ondernemingsraad en leidinggevenden hoopt het DG zicht te krijgen op wat er leeft onder de BZK'ers-op-leeftijd. Gerrit Kreffer: 'Het is belangrijk om vast te stellen hoe onze senioren er op dit moment bijzitten. Zijn ze nog gemotiveerd? En wat is er nodig om ze ingeschakeld te houden - of uit te treden, mocht dat nodig zijn?'

Wie ouder wordt, merkt dat hij of zij verandert. De drang om je co�te que co�te te bewijzen vermindert bijvoorbeeld. Ervaring en een zekere wijsheid maken senioren veelal milder in hun oordelen. Anderzijds kost het ouderen vaak meer moeite om nieuwe ontwikkelingen bij te benen. Ook de buitenwacht gaat anders tegen je aankijken. Soms hebben senioren het gevoel dat ze niet meer meetellen of niet serieus genoeg worden genomen door hun jongere collega's. 'Ach, wat weet die ouwe er nou van!'
   Rob Elders, zelf inmiddels ook behoorlijk 'op leeftijd': 'Ik merk niet dat mijn omgeving mij een oude zak vindt. Maar wel dat je prestaties worden afgezet tegen de norm van een 35-jarige. Dat leidt wel eens tot conflicten. Stel, je baas komt binnen met vijf opdrachten. Een jongere wil zich profileren en pakt alle vijf met beide handen aan. Ik weet op grond van mijn ervaring welke taken leuk zijn en waar ik goed in ben en die pik ik eruit. De conclusie luidt dan al snel: die oude is minder flexibel. Nee, zo is het niet. Het is een kwestie van weten waar je kwaliteiten liggen.'
   Kreffer en Elders noemen enkele mogelijkheden om senioren bij BZK meer het gevoel te geven dat ze meetellen en nog steeds van waarde zijn voor de organisatie. Verandering van het takenpakket bijvoorbeeld: dat wil zeggen minder taken hoeven uitvoeren of in een aangepast tempo. Ook zou je kunnen denken aan sterker aan het individu aangepaste arbeidsvoorwaarden (IKAP). Een derde optie is het stimuleren van de mogelijkheden tot functieruil via IF. Kreffer: 'Veelal betreft het oplossingen die nu ook al bestaan, maar ouderen durven er toch vaak tegenover hun chef niet over te beginnen.'
   Dit najaar moeten de onderzoeksresultaten bekend zijn. Kreffer: 'Ik ben heel benieuwd wat er uitkomt. Ik hoop dat we veel nuttige suggesties binnenkrijgen. Maar het zou ook kunnen zijn dat alle 500 senioren zeggen: er is helemaal niks aan de hand, ik ga als een dolle stier.'

Anja Staring, directie Informatievoorziening

Toen ze de vijftig al was gepasseerd en in haar eigen ogen het predikaat 'oude taart' had verworven, liet Anja Staring zich omscholen. Van directiesecretaresse werd ze systeembeheerder. Een radicale carri�remove - noodgedwongen, wegens het opheffen van haar directie. Dit jaar wordt ze 65 en gaat ze met pensioen. Niet van harte, zo benadrukt ze. 'Ik heb altijd geroepen: “Als ze vergeten dat ik 65 word, dan zit ik hier op mijn 70e nog.”'

'Ik heb me nooit senior gevoeld, ook al zijn mijn collega's veel jonger. Heb nooit het gevoel gehad dat ik niet meer meetelde. Al is mijn uithoudingsvermogen in de loop der jaren verminderd, ik kan nog net zoveel als anderen. Ik besef dat ik daarmee een uitzondering ben. Wel merk ik dat mensen je afschrijven, zodra bekend wordt dat je vertrekt. Dan kreeg ik tijdens discussies te horen: 'Jaaa, maar dan ben je er niet meer.' 'Ben je belazerd,' zei ik dan. 'Ik ben voorlopig nog niet weg, hoor.'

Starings boodschap aan BZK luidt dat, als je dan toch ouderen aan je wilt binden, houdt dan ook rekening met diegenen die wel willen blijven doorwerken. 'Je mag er wel eerder uit, maar langer doorwerken mag niet. Ik ben daar wel v��r, vooropgesteld dat je je taken voor de volle honderd procent kunt uitvoeren.'

Inmiddels heeft ze zich bij het onvermijdelijke neergelegd en is ze zich aan het voorbereiden op het post-BZK-tijdperk. Zo gaat ze straks drie bridgeclubs leiden, computercursussen geven aan ouderen en ook wil ze eenvoudige programmaatjes schrijven voor vrienden en bekenden. Een beetje eng vindt ze het wel. 'Je moet toch iets totaal nieuws opstarten.' Dat ze BZK zal missen, staat wel vast. Maar medelijden hoeven we niet te hebben. 'Ik heb meer te doen met mensen die eerder stoppen met werken. Want als je daarvoor kiest, heb je toch de laatste jaren niet echt met plezier je werk gedaan. En dat kun je van mij niet zeggen.'

VERZAMELDE WERKEN