Ik ben een medisch wonder. Jaren geleden had ik al overleden moeten zijn aan een driedubbele maagzweer, een hartinfarct of een hersenbloeding. Ik heb namelijk een gewoonte die nog dodelijker is dan roken en dat is me in stilte ergeren aan allerlei futiliteiten in het dagelijkse bestaan. Aangezien dat, zoals eenieder weet, ongezond is voor je emotionele huishouding, heb ik deze speciale sectie binnen mijn site ingericht. Ik ga het dagelijks ongenoegen boekstaven, al die kleine zaken die het sociale verkeer van alledag soms zo moeilijk te verteren maken. Het is een hele lijst. In willekeurige volgorde:

• Mensen die 'dag-dag' zeggen ter afscheid.
• Mannen (maar ook vrouwen) die een ring dragen om hun duim.
• Van die types die reageren op blogs en websites en dan - in armetierig en slecht gespeld Nederlands - helemaal los gaan
• Kortingsbonnen voor warenhuizen die bij inlevering opeens niet geldig blijken te zijn op de dag of tijd dat jij ze hoopvol te voorschijn haalt, of alleen geldig zijn voor een zeer beperkt aantal artikelen, of weer niet gebruikt mogen worden in combinatie met een andere kortingsactie. Resultaat: zonder korting loop je uiteindelijk de winkel uit.
• Van die mensen die na toiletbezoek hun handen niet goed afdrogen. Waarop een volgende bezoeker de natte deurkruk beetpakt en zich afvraagt: is dit water of...?
• Ajax-spelers die zich na een doelpunt te buiten gaan aan stomme dansjes.
• Mensen die op straat lege flesjes, blikjes of ander afval niet in een prullenbak gooien, maar 'netjes' op een muurtje of een andere plek neerzetten. Ze hebben niet de onverschilligheid en durf om hun afval gewoon op straat te gooien, want dat doen alleen asociale types (en dat zijn zij natuurlijk niet), maar het effect van hun handelen is hetzelfde.
• Spitsstroken die buiten de spits weer worden gesloten voor het autoverkeer. Wat is het nut van zo'n lege baan?
• Winkelend publiek dat met van die enorme gezinsparaplu's - formaat parachute - door de drukke binnenstad loopt en ook niet even uit beleefdheid de paraplu optilt als die bij deze of gene passant een oog dreigt uit te steken.
• Stickers op potten en andere pas gekochte spullen die slechts met de grootst mogelijke moeite (schuurpapier, terpentine, langdurig wrijven) te verwijderen zijn. Nog erger: prijsstickers die als een mozaiek zijn opgebouwd en in vijf stukjes uiteenvallen als je ze wilt lostrekken.
• Beveiligingspersoneel in winkels dat je aanstaart met een blik van 'ik heb jou wel door, vriend'.
• Babyboomers die met hun gratuite linkse engagement even conservatief zijn als de generatie waartegen ze zich afzetten.
• Mensen die voor de kick gaan bungeejumpen en andere onzinverlangens ontwikkelen, vervolgens daar een levensfilosofie aan ophangen en dat moet jij dan allemaal aanhoren.
• De onuitstaanbare, maar kennelijke wetmatigheid dat een produkt dat je uitermate goed bevalt, uit de handel wordt genomen wegens gebrek aan commercieel succes (het groene schuursponsje, het Duyvis braadpandiner).
• Lokettisten die onder elkaar de voorgaande klant belachelijk maken en jou het vervelende gevoel geven dat jij weldra het mikpunt van hun spot zult zijn.
• Boeken, geleend uit de bibliotheek, waar voorgaande lezers in de kantlijn hun commentaren hebben toegevoegd.
• Warenhuizen als V&D en De Bijenkorf waar je niet gewoon in een rechte lijn doorheen kunt lopen, maar waar je zigzaggend jezelf een weg moet banen tussen alle stellingen met koopwaar door.
• Hippe restaurants. Hippe disco's. Hippe feesten. Hippe steden. Hippe winkels. Hippe kleding. Hip.
• Duiven en de halvegaren die ze voeren. Die beesten lopen je altijd voor de voeten als je ze op je fiets nadert en om ze te ontwijken breng je stom genoeg jezelf soms in gevaar.
• Smartrijders. Bijna zonder uitzondering rijdt deze categorie automobilisten veel te hard in hun foeilelijke wagentjes. Dat is niet alleen asociaal, maar ook stom in zo'n weinig robuuste auto.
• Ligfietsers. Een afschuwelijke mensensoort.
• Personeel van strandtenten dat zich tooit met een halsband van schelpjes en zich ook voor de rest gedraagt alsof ze een soort moderne Robinson Crusoes zijn die het geheim kennen van easy living.
• Reclameblokken op tv die een veel luider volume hebben dan het programma waar je naar zit te kijken, zodat je steeds de afstandsbediening moet pakken om het geluid zachter te zetten.
• Omroepverenigingen die ten behoeve van de commercials de film al laten stoppen voordat de aftiteling voorbij is.
• Opzetstukjes voor je elektrische tandenborstel die vijf euro per stuk kosten.
• Obers die grappig, familiair of geïnteresseerd proberen te doen in de hoop op een fooi.
• Telefonistes die je met een ongeïnteresseerd 'Momentje!' al wegdrukken voordat je je openingszinnen hebt kunnen afmaken.
• Het feit dat je bijna nergens meer mag roken, zelfs niet op stations.
• Sportmiljonairs die even dom zijn als blasé.
• Mensen, vooral vrouwen van een jaar of zestig of oudere echtparen, die midden in een winkelstraat ineens stil blijven staan.
• Klanten in de supermarkt die zijn vergeten hun groente af te wegen.
• Klanten in de supermarkt die met twee karretjes vol spullen in de rij gaan staan voor de 10-boodschappenkassa.
• Politieagenten of verkeerssurveillanten die jou in een voetgangersgebied vragen van je fiets te stappen, maar inert blijven als ze twee seconden later van de sokken worden gereden door een opgevoerde snorscooter.
• Het feit dat je bijna drie maanden moet wachten als je een kastje of stoel bestelt.
• Negers in hiphopkleding.
• Blanke jongens die negers in hiphopkleding na willen doen.
• Het feit dat je nergens meer rustig kunt lopen of fietsen zonder in de verte de snelweg te horen of aan de horizon de bebouwing van een stad te zien.
• Pr-meisjes die ergens voor gaan en overal een uitdaging in zien en die targets willen halen.
• Mensen, vooral vrouwen van in de veertig maar ook onrustbarend veel jongere vrouwen, die welzijnjargon bezigen zoals: 'Dan heb ik zoiets van...' en 'Daar heb ik een heel dubbel gevoel bij'.
• Alternatieve jongeren die met blokfluit en vals gezang hun overnachting in het budgethotel bijelkaar proberen te bedelen.
• Vrouwen die hun zonnebril in het haar dragen.
• Toiletten in de trein: vies, kraan werkt niet, je kunt je nauwelijks staande houden.
• Bioscoopbezoekers die commentaar geven tijdens de film.
• Stoelen in een vliegtuig: een crime voor lange mensen zoals ik.
• Buren die in het weekend al om acht uur 's ochtends beginnen te doe-het-zelven.
• Automobilisten die op het laatste moment zonder richting aan te geven afslaan, waardoor jij op je fiets voor niets staat te wachten.
• Automobilisten die in nauwe straatjes 60 rijden, in de verwachting dat iedereen toch wel opzij springt.
• Marokkaanse moekes die al waggelend met hun hele familie de stoep bezet houden en niet aan de kant gaan, ook al kom jij eraan met twee tassen vol boodschappen.